Czytania z mszy niedzielnej (polski)

Niedziela, 18 października 2026 r.

Tak mówi Pan o swym pomazańcu Cyrusie: „Ja ująłem go za prawą rękę, aby ukorzyć przed nim narody i odbroić biodra królów, aby otworzyć przed nim podwoje i bramy nie były zamknięte.

Ze względu na sługę mego Jakuba, Izraela, mojego wybranego, wezwałem cię po imieniu; pełne czci imię dałem ci, chociaż Mnie nie znałeś. Ja jestem Pan i nie ma innego. Poza Mną nie ma boga. Przypasałem ci broń, chociaż Mnie nie znałeś, aby poznano od wschodu słońca aż do zachodu, że nie ma nic prócz Mnie. Ja jestem Pan i nie ma innego”.

Refren: Śpiewajcie Panu, oddajcie Mu chwałę.

Śpiewajcie Panu pieśń nową,

śpiewaj Panu, ziemio cała.

Głoście Jego chwałę wśród wszystkich narodów,

rozgłaszajcie Jego cuda pośród wszystkich ludów.

Bo Pan jest wielki, godzien wielkiej chwały,

budzi trwogę współmierną do swojej potęgi.

Bo wszyscy bogowie pogan to tylko ułuda,

Pan zaś stworzył niebiosa.

Oddajcie Panu, rodziny ludów,

oddajcie Panu chwałę i potęgę.

Oddajcie Panu chwałę Jego imienia,

przynieście dary i wejdźcie na Jego dziedzińce.

Uwielbiajcie Pana w świętym odzieniu,

zadrżyj przed Nim, cała ziemio.

Głoście wśród narodów, że Pan jest Królem,

On ludźmi rządzi sprawiedliwie.

Paweł, Sylwan i Tymoteusz do Kościoła Tesaloniczan w Bogu Ojcu i Panu Jezusie Chrystusie. Łaska wam i pokój!

Zawsze dziękujemy Bogu za was wszystkich, wspominając o was bezustannie w naszych modlitwach, pomni na wasze dzieło wiary, na trud miłości i na wytrwałą nadzieję w Panu naszym, Jezusie Chrystusie, przed Bogiem i Ojcem naszym. Wiemy, bracia umiłowani przez Boga, o waszym wybraniu, bo nasze głoszenie Ewangelii wśród was nie dokonało się przez samo tylko słowo, lecz przez moc i przez Ducha Świętego, z wielką siłą przekonania.

W owym czasie faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by podchwycić Jezusa w mowie. Posłali więc do Niego swoich uczniów razem ze zwolennikami Heroda, aby powiedzieli: „Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Na nikim Ci też nie zależy, bo nie oglądasz się na osobę ludzką. Powiedz nam więc, jak Ci się zdaje? Czy wolno płacić podatek Cezarowi, czy nie?”

Jezus przejrzał ich przewrotność i rzekł: „Czemu Mnie wystawiacie na próbę, obłudnicy? Pokażcie Mi monetę podatkową!” Przynieśli Mu denara. On ich zapytał: „Czyj jest ten obraz i napis?” Odpowiedzieli: „Cezara”. Wówczas rzekł do nich: „Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga”.